Iedereen die mij een beetje volgt weet dat ik een grote fan ben van Linked Open Data. Het is een schitterende techniek om relaties tussen informatie zichtbaar te maken. Toch heeft het ook zijn nadelen. De grootste daarvan is dat je moet weten waarnaar je wilt linken: je kunt iemand anders ook alleen dan een link sturen, als je zelf die link al kent. Met Linked Open Data kun je dus niet zoeken. Er zijn gelukkig meer gereedschappen om informatie op Internet te gebruiken op een andere website. Zo ben ik zelf een groot liefhebber van WEB-API’s. Daarmee kun je in veel gevallen wel zoeken, ook als je niet precies weet waarnaar je op zoek bent.
Een van van beste vrienden vindt mijn kookkunst maar niks. Ik doe maar wat, vindt ze. Dat is waar. Ik bedenk rare combinaties van ingredienten. Dat is ook waar. En ik kook nooit eens een gerecht op de standaard manier. En ook dat is waar. Maar zo vind ik koken leuk. Spelen met eten, wat ik van mijn moeder vroeger nooit mocht. Maar voor vandaag had ik bedacht dat ik iets zou koken dat haar misschien wel zou kunnen aanspreken, en wel op de ‘normale’ manier. Ze houdt van de Indische keuken, dus wat ligt er dan meer voor de hand dan nasi goreng? Maar voorzichtig als ik ben, zou ik het eerst op mezelf uitproberen.
Mijn ouders hadden een degelijke ouderwetse visie op de keuken. Dat was onmiskenbaar het domein van mijn moeder. Mijn broertje en ik mochten niet eens helpen afwassen. Niet dat we het niet goed deden, maar veel te langzaam. Daar moest mijn moeder niets van hebben. Zij was een vrouw van aanpakken en niet treuzelen. Haar helpen met afwassen was al helemaal een onmogelijkheid. Niemand van ons kon haar bijhouden. Maar ook taken die bij andere gezinnen door vader werden uitgevoerd, waren het domein van mijn moeder. Zoals het snijden van het vlees (op zondag en op andere dagen). Niet dat ze dat mijn vader niet gunde, maar mijn vader was een geduldige en uiterst zorgvuldige man, die eerst ging plannen hoe het vlees verdeeld moest worden, dan in zijn hoofd een snijplan maakte, dan dan eerst overlegde met ons en uiteindelijk langzaam en met zekere hand het vlees aan stukken sneed. Maar ook dat ging veel te langzaam voor mijn moeder. Nog voor mijn vader had kunnen bedenken dat hij het vlees zou kunnen snijden, had mijn moeder het al gedaan. En een beetje dooreten alsjeblieft, want ze moest nog afwassen! Wat mijn vader overigens wel mocht doen was het draaien van de gehaktballetjes voor in de spaghetti. Daar werden zijn zorgvuldigheid en geduld door ons allemaal heel erg op prijs gesteld!
Ik heb nooit huisdieren gehad. Ja, eentje, en dat heeft nog geen halve dag geduurd. Ik zal een jaar of vier geweest zijn en ik kwam thuis na zes weken in een sanatorium in Egmond aan Zee te hebben gezeten. Ik had namelijk Asthma en het verblijf aan zee zou me goed doen, had de huisarts gezegd. Ik kan me overigens niet herinneren de zee gezien te hebben. Wat ik me wel herinner was een enorme zandheuvel die in een bos leek te eindigen. De andere kinderen waren ervan overtuigd dat er beren zaten. Ik ben regelmatig piepend en wel die heuvel opgeklommem om een glimp van die beren op te vangen. Dat werd natuurlijk niets. Verder was ik er vooral erg alleen. Toen ik thuiskwam hadden mijn ouders een verrassing voor me bedacht. Ze hadden een hondje voor me gekocht, Fikkie. Ik vond ook toen al dieren erg leuk. Wat ik me er nu van herinner leek het op een wat groot uitgevallen Jack Russell. Ik was er erg blij mee, maar daar maakte mijn Asthma snel een einde aan. Al snel had ik geen lucht meer en brachten mijn ouders me in paniek naar de huisarts. Ik kan me nog herinneren dat Fikkie in een mandje achterop de brommer werd weggevoerd. Volgens mijn moeder was de huisarts verschrikkelijk kwaad geweest ‘wil je dat kind dood hebben?’. Ik kan me onze huisarts als erg direct herinneren, dus zo’n vreemde opmerking was het niet voor deze ouderwets betrokken dorpshuisarts.
Vorige week eens goed bekeken hoeveel internet domeinen ik nu eigenlijk in beheer heb. Ik ben daar erg impulsief in: zodra je een idee hebt, meteen het bijbehorende domein registreren, want je weet nooit of het later nog kan. Blijkbaar heb ik erg vaak ideeën waar een internet domein bijhoort. Het wordt hoog tijd om eens op te ruimen. Het liefst zou ik ze verkopen. Maar zou iemand de domeinen achter mijn verlopen ideeën willen hebben?
We gooien bij Stichting sArte.nl weer eens een internet domein in de aanbieding. Dit domein hebben we al erg lang en hielden het eigenlijk alleen aan voor de paar euro per maand die het aan Google Ads opleverde. Maar we hebben er geen echte plannen mee en het past helemaal niet binnen het doel van de stichting. Dus… wie biedt op www.allesgoedkoop.nl ?
