Nog niet zo lang geleden waren websites statisch, niet meer dan digitale folders met een beperkt aantal vaste pagina’s, waarvan de inhoud hooguit eens in de paar maanden veranderde. Dat soort websites willen we tegenwoordig niet meer, omdat een bezoeker er maar een keer naar gaat kijken en daarna nooit meer. De reden voor die statische websites was overigens niet dat organisaties nooit iets nieuws te melden hadden. We wisten in de middeleeuwen van Internet nog niet wat met het idee van ‘website’ aan moesten en daarnaast was het ook veel te bewerkelijk om je website regelmatig bij te werken. Het was net als in de ‘gewone’ middeleeuwen monnikenwerk. Tegenwoordig willen we onze websites regelmatig bijwerkenen we willen bezoekers die regelmatig terugkomen. En we willen nog veel meer dan dat. Om te beginnen willen we het allemaal zelf kunnen doen…
Om te beginnen bij het begin: Het is lente, nacht zonder maan in de kleine stad, zonder ster en bijbelzwart, de stille straten en het gekromde vrijers- en konijnenwoud hinken onzichtbaar naar de sleezwarte, trage, zwarte, kraaizwarte, sloepdobberende zee. De huizen zijn blind als mollen (hoewel mollen scherp zien vannacht in de wroetende fluwelen valleien) of blind als Kapitein Kat daar in het gedempte ruim bij de pomp en de dorpsklok, de winkels in de rouw, het huis van het Nutsgebouw in weduwendracht. En alle mensen in de gewiegde en verstomde stad liggen nu te slapen.
Ik ben
een domeinverzamelaar en dat geldt ook voor de organisaties waarvoor ik werk. Voor ieder wild plan, gepland project of concrete toepassing registreren we een of meer passende domeinnamen. Een domein is snel geregistreerd, maar het kost veel meer tijd er afscheid van te nemen. Zelfs bij domeinnamen die het nooit echt tot een project hebben gebracht blijf je iets houden van ‘je weet nooit wanneer het van pas komt’. Maar dat ‘wanneer’ komt vervolgens nooit. Maar ook domeinnamen bij op zich geslaagde projecten blijven veel langer hangen dan nodig of nuttig. Voor één van ‘mijn’ organisaties, Stichting sArte.nl, ga ik weer eens een keer een opruiming houden. Om te beginnen heb ik zojuist het domein ‘valentijnswensen.nl‘ via ebay te koop aangeboden. De layout is niet meer van deze tijd, en als project past het ook niet echt bij onze stichting. Ben benieuwd of het gaat lukken en of we er een leuke prijs voor gaan krijgen.
Als ik zo om me heen kijk lijken mensen het er aardig over eens te zijn wat een geslaagd project is: dat is een project dat oplevert wat is afgesproken, binnen de tijd en binnen de kosten. Daar zijn we het best wel over eens. Toch is dat in de praktijk meer uitzondering dan regel. Bij veel projecten zie je dat de minder opleveren dan verwacht met (veel) hogere kosten in tijd en geld. Volgens mij moet dat veel beter kunnen. Eigenlijk vind ik dat een project pas echt geslaagd als alle betrokkenen heb gevoel hebben dat meer heeft opgeleverd dan je had mogen verwacht binnen de beschikbare tijd en kosten. Of ben ik nu naïef? Nee, dat ben ik zeker niet.
Op de ‘De Verdieping van Nederland’ van de Koninklijke Bibliotheek in Den Haag is tot 4 juli 2010 een prachtige tentoonstelling te zien rond de bevrijding van Nederland na de Tweede Wereldoorlog. In overzichtelijke kleine vitrines is een unieke verzameling documenten bij elkaar gebracht die de bezoeker het gevoel moet geven een beetje dichter bij de tijd na de bevrijding te komen, zo’n vijfenzestig jaar geleden. Aan de hand van de thema’s Vrijheid, Foute keus, Verwoest land, Naar huis, Machtsstrijd en Soldatenvolk biedt de tentoonstelling inzicht in deze boeiende periode. De tentoonstelling wordt ondersteund door een prachtige doorlopende presentatatie van beelden, stilstaand en bewegend. Een bezoek aan deze tentoonstelling is een absolute aanrader. Meer informatie en beeldmateriaal is te vinden op de website bij deze tentoonstelling. Het filmpje hieronder geeft een korte impressie (met excuses voor de slechte beeldkwaliteit).
