Ad Aerts

Ik droom. Toch? Het is donker. Ik voel dat er mensen om me heen zijn. Ik hoor ze ademen. Maar ik zie ze niet. Dan hoor ik iets vallen. Ik kijk om me heen en zie iemand in een bundel licht op de grond liggen. We schuifelen voorzichtig dichterbij, want het is nog steeds donker je ziet alleen de gedaante op de grond. Geen beweging. We doen niets. We kijken alleen. En wachten. En dan weer een geluid van vallen. Ergens anders in de duisternis weer een bundel licht. En weer iemand die op de grond ligt. Terwijl het licht op de vorige gevallen gedaande langzaam wegvaagt, schuifelen we langzaam naar de nieuwe lichtbundel. In de hoop dat we daar antwoord vinden. Antwoord? We weten de vraag nog niet eens. En intussen blijft het donker…