Ad Aerts

Prince, een zwarte Labrador Retreiver, doet zijn uiterste best om zijn gezin bij elkaar te houden: Kate en Adam en hun kinderen Hal en Charlotte. Dat doet Prince omdat hij van zijn gezin houdt, maar ook omdat hij volgens het Labrador Pact daartoe verplicht is: ‘Serve and Protect Your Family’.  Een belangrijke en geheime opdracht, waarvoor hij is bereid is tot het uiterste te gaan. Hij is zelfs bereid om daarvoor de belangrijkste regel van het pact te overtreden. Er zijn al te veel families uit elkaar gevallen. Prince is geen Lassie die als een soort wonderhond alle mensenproblemen oplost. Prince moet er hard voor werken. En zonder enige kans op waardering, want de mensen hebben geen weet van zijn taak. En mensen hoeven dat ook niet te weten. Ondanks alle gevolgen die dat kan hebben.

Een paar maanden geleden zag ik op TV de film ‘The Cider House Rules’ naar een boek van John Irving. Ik heb eerder met veel plezier boeken van Irving gelezen, dus ik bedacht dat het misschien wel leuk zou zijn weer een Irving op te pakken. Misschien wel ‘The Cider House Rules’. Van verschillende kanten kreeg ik echter te horen dat ik niet dat boek moest lezen maar ‘A Prayer for Ownen Meany’. Ik ben nooit te beroerd om een advies van iemand aan te nemen, dus dat heb ik gedaan. In het begin schoot ik echter voor geen meter op. Het boek wilde maar niet vooruit en vaak legde ik het na tien pagina’s al opzij. Een week geleden kreeg het boek me opeens te pakken, en vanaf dat moment kon ik het ook nauwelijks wegleggen.

De historicus gaat over niemand meer of minder dan ‘De’ Graaf Dracula, ofwel Vlad Tepes (1431-1476). Ondanks regelmatige verwijzingen naar de roman van Bram Stoker (voor de liefhebbers ook online te lezen ), is het niet daarop gebaseerd, maar vooral op de overleveringen zoals die in de Balkan nog steeds van generatie op generatie doorverteld worden, aangevuld met historisch onderzoek. Ondanks dat laatste en de serieus klinkende titel is het vooral een boeiende roman geworden.

Ze hebben elkaar in werkelijkheid nooit ontmoet, geeft Irvin D. Yalom ruiterlijk toe.  Friedrich Nietzsche, de filosoof die altijd in de aanval was en daarom de filosoof met de hamer werd genoemd, en Dr. Joseph Breuer, een van de grondleggers van de psychoanalyse en docent van Sigmund Freud. Maar ze hadden elkaar in 1882 ontmoet kunnen hebben. Wat voor boeiende dialogen zou dat  opgeleverd kunnen hebben, lijkt de vraag te zijn waarop Yalom zijn roman ‘Nietzsches Tranen’ heeft gebaseerd.