Ad Aerts

Met ‘A Serious Man’ hebben de gebroeders Coen weer een juweeltje afgeleverd. In hun veertiende film wordt  de briljante natuurkundedocent Larry Gopnik zwaar door het leven op de proef wordt gesteld. Of misschien wel door God zelf. Als een moderne Job krijgt Gopnik (de ‘Serious Man’) de ene na de andere tegenslag voorgeschoteld.  Zowel persoonlijk, beroepsmatig als financieel krijgt hij het zwaar te verduren. Klinkt zwaar en moeizaam, maar het is natuurlijk wel een Coen film…

Vorige week is het er eindelijk van gekomen om Antichrist van Lars von Trier te bekijken. Ik had mijn uiterste best gedaan er niets over te horen of te lezen. Ik wist niets van de film behalve dat ik zelf een mening moest vormen. Daar heb ik meestal geen problemen mee, maar deze film is in dat opzicht een enorme uitdaging.  Ik zou graag een mening geven in in een enkele zin, maar dat is gewoon onmogelijk. Voor mij dan.  Het probleem zit niet in de expliciete sex-scenes. Ook niet in de gruwelijkheden die getoond worden. Niet in de sprekende dieren die worden opgevoerd. Of in de symboliek die er als een dikke saus overeen ligt.  En zeker niet in het ongeloofwaardige verhaal.

Wat mij betreft was het hoogtepunt van de uitreiking van de TIN Theaterprijzen op 11 november 2009  niet de uitreiking zelf, maar het gastoptreden van de grote charismatische filmkunstenaar Peter Greenaway die de bezoekers verraste met een provocerend en intrigirend college over beeldtaal. Over de nieuwe beeldtaal wel te verstaan. Want de oude beeldtaal heeft toch echt wel afgedaan na de uitvinding van de afstandsbediening aan het einde van de vorige eeuw. Wie wil er nu nog kunst tot zich nemen door twee uur stil te zitten en strak één kant uit te kijken? Dat is toch wel heel erg 20e eeuws. En vervolgens liet hij voorbeelden zien van nieuwe beeldtaal, waarvan hij vooraf al aangaf dat we met zijn allen wel eerst eens moesten leren met beeldtaal om te gaan. Een vermogen dat we sinds onze kindertijd toch aardig hebben verkwanseld.

Laat ik maar met de deur in huis vallen. Ik vind het begrip ‘Nieuwe Media’ uitermate stom. Het lijkt mischien heel vreemd dat te horen van iemand die zich beroepsmatig met diezelfde ‘Nieuwe Media’ bezig zou moeten houden. Maar ik wil me ook helemaal niet exclusief  daarmee bezighouden. Het is kortzichtig, onzorgvuldig en ineffectief dat te doen. Maar voordat mijn werkgever besluit dat ik dan maar ander werk moet gaan zoeken, laat ik eens  proberen duidelijk te maken wat mijn bezwaren precies zijn.

NVA, Duitsland, 2005 (94 minuten). Regie: Leander Haußmann, Draaiboek: Thomas Brussig en Leander Haußmann NVA is een film over het oostduitse leger (Nationale Volksarmee) in de nadagen van de DDR. Toen de film uitkwam was dat alweer meer dat 15 jaar geleden. De film laat met veel humor de dagelijkse perikelen zien van soldaten en officieren. De regisseur en scenarioschrijver hebben daarvoor geput uit hun eigen ervaringen als NVA dienstplichtigen. Het is een leuke film met veel verwijzingen naar de eigenaardigheden van de DDR tijd (en natuurlijk met name het DDR leger). Maar het had voor mij best wat scherper gekund. Nergens wordt ingegaan op de achtergronden van de getoonde situaties en mensen. De DDR wordt niet bepaald positief gepresenteerd, maar je krijgt niet echt te zien waarom. Daarmee is het een wat oppervlakkige film geworden met (veel) leuke momenten, die waarschijnlijk vooral leuk is voor de mensen die dat leger kennen (er is ook gefilmd op een voormalige NVA kazerne).

In 2000 kwam eindelijk eens een keer de musical Rent naar Nederland. Ik had er toen al veel over en van gehoord. Eindelijk eens een musical die stevig in deze tijd stond. Zowel beelden, verhaal als muziek rekenden af met het gebruikelijke, vergeelde musical idioom, meer nog dan het werk van Stephen Sondheim. Waar Sondheim’s werk nog steeds volop (maar slim) gebruik maakt van dat idioom, gaat Rent een paar stappen verder.

Het is weer voorbij, maar ik was erbij! Picnic was ook dit jaar weer goed voor bergen aan inspiratie. Over internet, groepsprocessen, muziek, geld verdienen, ontwerpen, creativiteit, rfid, hardlopen, eten, dansen, praten, luisteren, eten, denken, zoeken, vinden, cultuur, natuur, tv, twitter, film, water, massage, koffie, populariteit, verlangen, vragen, experience, kunst, genieten, en nog veel meer. En volgend jaar ga ik weer, want van 23 to 25 September 2009 is dit fantastische crossmedia event er weer! En ik ben er dan weer bij!