Bloed op de dansvloer – Sarah Jonker

(c)2010 Jeroen van KootenHet zit Sarah niet mee.  Ze is actrice, maar staat al jaren werkloos aan de kant. De hoop op het komische duo dat ze wilde beginnen is vervlogen. De dood zelf heeft haar verteld dat ze de horizon nooit zal bereiken. Omdat er brood op de plank moet komen, gaat ze werken bij een het postbussenloket van een kopieerbedrijf.  Daar leert ze haar baas Achmed en collega Nisa kennen. Het deze kleurrijke collega’s die haar met hun eigen ervaringen helpen een weg te vinden langs liefde, dood, loslaten en verdergaan. En die haar zichzelf leren kennen.

In ‘Bloed op de dansvloer’ komt maar een handvol rollen voor die allemaal door Sarah zelf worden gespeeld. Zonder petten, snorren of andere attributen weet ze die collega’s feilloos neer te zetten met taalgebruik en houding. En moeiteloos verandert ze van rol, zonder het publiek ook maar een moment in onduidelijkheid te laten. De door Sara h Jonker zelf geschreven tekst is ronduit geweldig. Alles klopt en past gewoon. De tekst heeft structuur en ritme, en stuwt zonder onderbrekingen of dood hout het verhaal voort.  Het spel van Sarah is zorgvuldig gedoseerd en altijd raak. Het resultaat is  vijftig  minuten heerlijk theater met een goed verhaal, levende karakters, veel humor, mooi om te zien, en een actrice die de sterren van de hemel speelt. Er is heel erg veel te lachen, zonder dat het verhaal of de personages in het belachelijke worden getrokken. Hier is een theatermaker aan het werk die die houdt van  haar personages en die houdt van haar verhaal. Dit is theater zoals ik het graag zie.

Bloed op de dansvloer is een productie van het kunstenaarscollectief Likeminds. De eindregie is in handen van Joris Smit. De voorstelling is in ieder geval nog te zien op 17 en 18 september 2010 in Theater Bellevue in Amsterdam.

Gezien op 6 september 2010 in Amsterdam (Fringe Festival, Bellevue)
Foto: Jeroen van Kooten