Meer meer meer
Voor een informatieverslaafde als ik is een smartphone een prachtige uitvinding. Je hebt altijd kennis bij de hand om vragen te beantwoorden. Ik gebruik mijn iPhone ook meer om dingen op te zoeken dan om te communiceren. En bellen doe ik er al helemaal nauwelijks mee.
Toch zijn er nog vragen die smartphones tot nu toe niet of in ieder geval niet gemakkelijk kunnen beantwoorden. Als ik door de stad loop vraag ik me wel eens af of een gebouw in de 17e eeuw geschilderd is, of ik wil meer weten over de geschiedenis van de plek waar ik sta, of welke producten in een oud fabrieksgebouw werden gemaakt, en of hoe dat gebouw er oorspronkelijk uit had moeten zien.
Op dit soort vragen kan mijn smartphone lang niet altijd informatie geven. En veel van die informatie is er wel, al ontbreekt vaak nog de geografische lokatie. En dat zou je van alle wetenswaardigheden moeten vastleggen als je vragen als deze wil beantwoorden.
Nu ben ik maar een kennisspons uit liefhebberij. Maar voor wetenschappelijk onderzoek zou het uitbreiden van erfgoedcollecties met locatieinformatie meer dan alleen ‘leuk’ zijn. Het zou een hele nieuwe dimensie aan historisch erfgoedonderzoek opleveren.
Nu is nog de vraag: wie gaat dit oppakken?
