Ad Aerts

Als ik zo om me heen kijk lijken mensen het er aardig over eens te zijn wat een geslaagd project is: dat is een project dat oplevert wat is afgesproken, binnen de tijd en binnen de kosten.   Daar zijn we het best wel over eens.  Toch is dat in de praktijk meer uitzondering dan regel. Bij veel projecten zie je dat de minder opleveren dan verwacht met (veel) hogere kosten in tijd en geld.  Volgens mij moet dat veel beter kunnen.  Eigenlijk vind ik dat  een project pas echt geslaagd als  alle betrokkenen heb gevoel hebben dat meer heeft opgeleverd dan je had mogen verwacht binnen de beschikbare tijd en kosten. Of ben ik nu naïef? Nee, dat ben ik zeker niet.

Zullen we eens een paar nieuwe regels bekijken voor het aanpakken van projecten?

1. Een project mag iets anders opleveren dan was afgesproken.
   Maar, hoor ik je denken, dat was toch juist een van de essenties van projecten? Dat je krijgt wat je wilde? Even terug naar de realiteit: die garantie krijg je niet, hoe hard je dat ook afspreekt. Daar staat tegenover dat een project vrijwel altijd iets waardevols oplevert. Al is het maar een al dan niet pijnlijk leermoment. Belangrijk pluspunt van deze regel is dat projecten niet meer kunnen mislukken. Dan moet toch best wat waard zijn?
2. Alle betrokkenen bij een project zijn eerlijk.
   Een open deur? Ik dacht het niet. We liegen wat af als we aan het projectplannen zijn. Over wat kan, wanneer het kan, hoeveel het gaat kosten. We zeggen zo graag wat de ander wil horen, dat alleen daardoor projecten al niet kunnen opleveren wat mensen ervan verwachten. Dus vanaf nu: wat niet kan, kan niet. En wat kan, kan misschien. Maar mischien kan ook wel veel meer!
3. Het gebruik van helderziendheid bij projecten wordt afgeschaft.
   Je dacht dat helderziendheid al niet werd gebruikt bij projecten? Dan moet je nog maar eens goed de laatste projectplannen doorlezen die je onder ogen hebt gehad. Projecten zijn er van afhankelijk. Probleem is alleen dat echte helderziendheid maar zelden voorkomt, wat onherroepelijk tot het inzetten van vaardigheden leidt die niet beschikbaar zijn. Als dat niet vragen om moeilijkheden is. Dus vanaf vandaag accepteren we gewoon dat we dingen niet weten die we niet weten.
4. Het verzamelen van kennis en ervaring wordt het belangrijkste projectdoel.
   Dus niet rijk worden, klanten blij maken, steden vernieuwen zonder dat die steden verzakken, een website bouwen die duizend bezoekers per seconde  trekt, een koekje bakken dat door miljoenen wordt gegegeven. We doen het om te leren. Al het andere is secundair.

Ik zal het hier maar even bij laten, voorlopig dan….  Wat denken jullie, kunnen we met deze regels  succesvolle projecten realiseren?