Hé jij daar! (De Voortzetting)
maart 14, 2010 12:51 pm Algemeen
Een jonge vrouw beschrijft haar zoektocht naar het doel in haar leven. Het maakt haar niet uit wat voor doel dat is, als ze er maar een heeft. Een doel betekent dat je op weg kan. Zonder doel kun je geen kant uit, heb je een leven van leegheid. Ieder doel voldoet, toch? Dus dan maar het popidool uit je jeugd opzoeken. Ze vertelt en speelt vooral hoe ze tot haar doel gekomen is, hoe ze vanuit stilstand snelheid heeft gemaakt in haar leven. Ze deelt met ons haar angsten, haar zorgen, haar bij vlagen redeloze woede. In een razend tempo sleept ze ons door haar verhaal heen. Op het ene moment is ze verlamd van angst, en even later is ze helemaal nergens bang voor en durft ze alles aan. Soms is is ze het kleine meisjes uit haar kindertijd, maar ze kan ook een overweldigende grootheid aan de dag leggen. Het is haar eigen verhaal en het verhaal is belangrijker dan de waarheid. Zelfs het doel blijkt uiteindelijk van minder groot belang.
Onder regie van Frans Strijards sleept Nanette Edens ons ruim anderhalf uur lang mee door dat verhaal. Alleen, met niet meer dan een handvol hulpmiddelen: een bril, een stoel, een kartonnen beker en een zwarte sluier. Ze speelt een personage dat op haar beurt weer alle personages uit het verhaal speelt. Ze doet dat met zoveel overgave en tempo dat je als toeschouwer niet anders kunt en wilt dan je laten meeslepen. Het resultaat is een hele pure en intense theatervoorstelling.
Gezien op 13 maart 2010 in Hoorn (Park Theater)
Foto: Reyn van Koolwijk
