Kerstmis 2008
De afgelopen vijftig jaar heb ik iedere kerst bij mijn ouders doorgebracht. Relatie of geen relatie, weer of geen weer. Dit waren de dagen waarop we voelden dat we een gezin waren, vier mensen die bij elkaar hoorden, met elkaar lachten en huilden. Na de dood van mijn vader in 2001 leken de gezamelijke kerstavonden nog waardevoller te worden. In februari van dit jaar is mijn moeder overleden. Mijn broer en ik moeten het nu zonder ouders stellen. We zijn geen kinderen meer, we zijn wezen geworden. De plaats waar we 50 jaar lang de kerstdagen doorbrachten is zelfs niet eens meer van ons. Ons ouderlijk huis is op 18 december in andere handen overgegaan.
We moeten het nu met onze herinneringen doen. De foto hiernaast is genomen in 2001, de laatste vakantie die we samen hebben gemaakt. Wist ik veel dat het de laatste zou worden. Wist ik veel dat ik toen de foto zou maken, die zo mooi laat zien hoe mijn ouders van elkaar hielden. En misschien zelfs laat zien dat ze dat op dat moment al vijftig jaar deden.
Ik heb deze kerstdagen met goede vrienden doorgebracht. Het waren waardevolle en mooie dagen, maar niet te vergelijken met de kerstdagen zoals die in mijn herinneringen bewaard zijn. Lieve ouders, ik zal jullie altijd blijven missen.
