Ad Aerts

Een tijdje geleden had crossmedia organisatie Immovator een bijeenkomst aan over ‘De nieuwe programmagids‘. Het ging daarbij papieren, digitale en online programma gidsen, en de markt voor programma informatie. De organisatie ging er van uit dat programma gegevens steeds belangrijker worden en dat er een groeimarkt is voor programma-gegevens. Een verbazingwekkend uitgangspunt in een tijd waarin ‘on demand’ het toverwoord is.

Programmagidsen zijn ontstaan in een tijd waarin tv- en radioprogramma’s op vaste tijden en eenmalig werden uitgezonden. Dat gebeurde niet omdat de programmamakers dat een goed idee vonden, maar omdat de techniek het niet anders toeliet. In de begintijd van radio en tv was registratie zelfs vrijwel onmogelijk waardoor alles live moest worden uitgevoerd. Dat is op dit moment wel anders. De gemiddelde consument heeft thuis betere opnameapparatuur staan dan in de jaren 70 in de TV studios te vinden waren. Die consument hoeft zijn programma’s niet meer te bekijken als ze worden uitgezonden en wil dat vaak ook niet. De keuze aan programma’s die op ieder gewenst moment bekeken dan wel beluisterd kunnen worden, groeit enorm. TV-series op DVD zijn ware kassuccessen. Zelfs de publieke omroep biedt veel van haar programma’s rondom de klok aan, tot en met het journaal toe. Is er op dit moment nog wel behoefte aan programma’s die op vaste tijden worden uitgezonden? Hebben we niet eigenlijk allang het punt bereikt dat de consument zelf bepaalt wanneer er naar radio geluisterd en naar tv gekeken moet worden? En is daarmee het bestaansrecht van programmagidsen niet al helemaal weggevallen?

Op het moment dat ik de aankondiging van de studiedag over ‘De nieuwe programmagids’ voor eerst zag, wist ik het zeker: dit is een nutteloze bijeenkomst voor een zaak zonder toekomst. Toen ik naar aanleiding van dat bericht eens om mee heen ging kijken zag ik toch heel veel mensen voor wie de programmagids toch nog erg belangrijk was. Mensen die zich verheugen op een film die op tv komt, mensen die hun avondritueel hebben afgestemd op de lange nieuwsuitzendingen, mensen die favoriete TV-avonden hebben omdat dan hun lievelingsseries te zien zijn. Zouden die mensen nog moeten wennen aan het idee dat ze alles altijd kunnen zien of voldoet het systeem van vaste uitzendtijden aan een behoefte?

Ik weet het niet. Als ik de TV aanzet, kijk ik naar wat ik al zappend tegenkom. Films kijk ik op DVD en het journaal bij ‘Uitzending gemist‘. Maar misschien ben ik wel niet goed bij mijn hoofd…