Ad Aerts

Celluloid Fever maakt theater waarbij videoprojectie en muziek een belangrijke rol spelen.  Natuurlijk speelt muziek altijd al een rol in theater en videoprojectie is inmiddels ook een standaard gereedschap geworden voor theatermakers, maar Celluloid Fever gaat een stap verder. De videobeelden zijn nooit uitsluitend decor, maar maken een daadwerkelijk deel uit van de voorstelling. De handeling op het toneel, de  muziek en wat er projectieschermen gebeurt vormen een geheel. Daarbij kan zelfs een dialoog over het scherm heenreiken. De verdienste van Celluloid Fever is dat er zo boeiende voorstellingen ontstaan die veel verder gaan dan het gebruik van een multimedia trukendoos. Een onderhoudende en doordachte  vorm van totaaltheater.

• Stoke Newington http://bit.ly/cATGo8 via @AddToAny #
• Ben geduldig aan het wachten tot ik afgekoeld ben en weer wat energie krijg… #
• Ever since I first ranto into MARC (back in de 90-ies) I wondered how a data storage format could possibly evolve into a religion… #

Het Ricciotti ensemble is bij mijn weten het enige straatsymfonieorkest dat Nederland rijk is. Het orkest dat bestaat uit 40 jonge musici speelt bij voorkeur op plaatsen waar orkesten van die grootte dat meestal niet doen: op straat, in bouwputten, in de gevangenis. En waar klassieke musici meestal alleen goed muzikaal vakmanschap laten zien, zijn de  bevlogen musici van het orkest altijd te bereid iets meer te doen dan allen spelen. We hebben te maken met een orkest met een groot gevoel voor theater.

Voor een informatieverslaafde als ik is een smartphone een prachtige uitvinding. Je hebt altijd kennis bij de hand om vragen te beantwoorden. Ik gebruik mijn iPhone ook meer om dingen op te zoeken dan om te communiceren. En bellen doe ik er al helemaal nauwelijks mee.

• Heb het gevoel van de eerste werkdag na de zomervakantie… #
• Gezocht: tips voor leuke dan wel nuttige evenementen over social/new media….. #durftevragen #
• listening to “Tom Waits – Take it with me” ♫ http://blip.fm/~tdwrf #
• Jacques Brel – Marieke (opname uit 1961, Montreal) ♫ http://blip.fm/~tdx4h #

Theater is het mooist als het  je echt raakt, en daarvoor moet je dichtbij komen. De Nederlands/Israëlische theatermaker Ilay den Boer gaat daarin heel ver. In zijn project ‘Het Beloofde Feest’, een serie van zes voorstellingen, gaat hij op zoek naar wat het betekent om Jood en Israeliër te zijn, voor de staat Israel, voor zijn familie, maar vooral voor zichzelf. De eerste twee voorstellingen uit het zesluik speelt hij voor een publiek van maximaal 20 mensen. Nee, eigenlijk speelt hij niet voor dat publiek, maar met het publiek. Hij behandelt zijn publiek als gasten, als bekenden en hij geeft ze een naam en een geschiedenis. Hij geeft ze een rol in zijn verhaal.

Ter gelegenheid van Rembrandts 404de verjaardag organiseerde  Rijksmuseum Amsterdam op donderdag 15 juli 2010 weer het jaarlijkse Rembrandt-ontbijt in de tuin van het museum. Iedereen was van harte welkom, maar je moest er wel vroeg bij zijn: Het gratis ontbijt werd geserveerd tussen 7.00 en 9.00 uur.  Tijdens die uren was het museum open en helemaal gratis toegankelijk. Rembrandt trakteert!

Ik heb theater niet met de paplepel ingegoten gekregen. Pas op de middelbare school kwam ik tot de ontdekking dat er iets bijzonders gebeurde als een groep mensen op een podium gaat staan en een andere groep daarnaar gaat kijken. Op diezelfde middelbare school raakte ik ook betrokken bij een cabaretgroepje, waarbij ik me vooral met de techniek bemoeide. Maar ik ontdekte theater pas echt toen ik op 5 Atheneum een baantje nodig had omdat ik een brommer wilde kopen.

• Goedemorgen! Ik wens jullie een inspirerende en verfrissende dag toe! #
• Twee dagen niet naar #overhetij – dat wordt afkicken… Kan ik wel mijn filmpjes eens een keer afmaken… #
• Geelgerande watertor? RT @suzanneunck: Rivka (4) heeft een tekening gemaakt. Weten jullie wat het is? http://twitpic.com/22phy0 #

Leen Braspenning is een jonge theatermaker die al ruimschoots heeft laten zien wat ze kan. Zo won ze  in 2008  de DIORAPHTE stimuleringsprijs voor jonge theatermakers. In 2009 kreeg ze de BNG Nieuwe Theatermakersprijs met het beklemmend mooie ‘Disco Pigs’ en maakte met het prijzengeld  ‘Embrasse’, een voorstelling over het ‘vrouw zijn’ met onder andere twee Vlaamse topactrices Katelijne Verbeke en Karlijn Sileghem.